maandag, oktober 25, 2010

NL is ook mooi

We zitten nog steeds tijdelijk, totdat we in ons huis in Borne kunnen gaan wonen, in een bungalowpark in Wijchen. Dat bungalowpark ligt vanwege mooie fietsbare routes natuurlijk niet in Wijchen zelf, maar een paar kilometer erbuiten - in het boerenland. En dat is eigenlijk best mooi.


Na 4 jaar in NZ verwend te zijn geweest met bergmeertjes e.d. verwacht je toch dat NL een beetje schril afsteekt qua natuurschoon. Maar niets is minder waar, als je maar een beetje zoekt. Zo  ligt er op ongeveer een kilometer afstand van het bungalowpark een vennetje midden in het bos. En dat ziet er natuurlijk nog het mooiste uit bij zonsopgang. Ik dus vroeg mijn bed uit vandaag om wat plaatjes te schieten.


Ik had er alleen even geen rekening mee gehouden dat NL veel dichter bij de pool ligt dan NZ, met gevolg dat de zon hier veel langzamer opkomt. In NZ heb je ongeveer een half uurtje waarin je alles moet doen voordat de zon te fel wordt. Maar ik heb bij het vennetje zo'n anderhalf uur staan blauwbekken voordat de zon een keer aan de horizon verscheen. Iets minder vroeg had dus ook wel gekund :-)

Labels:

zondag, juli 11, 2010

Mist over de Canterbury Plains


Vanaf de Summit Road gezien, ochtendmist over de Canterbury plains die 's middags weg zou trekken. Het WAS al middag toen de foto genomen werd :-)

Labels:

zaterdag, juli 03, 2010

Naar Edoras

Vandaag was het eindelijk weer eens heerlijk weer in het weekend, en ben ik samen met een stel vrienden naar de Ashburton Gorge gegaan, een plek die onder Lord Of The Rings adepten ook wel bekend staat als Edoras.


Gewoon op anderhalf uurtje rijden van Christchurch, midden in een grote vallei, lag daar de grote rots waar ze een jaar of 8 geleden 3 maanden bezig zijn geweest met opbouwen, 2 weken gefilmd hebben, en vervolgens elk plantje dat het veld had moeten ruimen weer op zijn originele plek hebben teruggezet.


Onderweg naar Edoras kom je ook nog langs Lake Clearwater, met een berg met 2 toppen, die ze om het simpel te houden maar 'Twin Peaks' hebben genoemd. En dat was al vóórdat de televisieserie die naam bekend maakte.

En ja, het gladde stuk vooraan het meer is inderdaad ijs.


Het is hier nog steeds winter, en dus was het lekker koud en winderig, maar dat hoort erbij, blauwbekken voor een beetje leuke foto's. :-)

Labels:

vrijdag, mei 21, 2010

Naar het strand

Na Shantytown ben ik op eigen houtje nog even teruggegaan naar Punakaiki om foto's te maken. Daar is namelijk een klein strandje met een enorm wilde branding, heel indrukwekkend. Gisteren had ik daar al heen gewild, maar toen konden we het niet vinden. Nu wel :-)

  
 
 

Labels: ,

woensdag, mei 19, 2010

Mannendag

Vandaag wilden de dames een rustig dagje tutten met Tobin aan zee, dus de heren (ik en m'n schoonvader) zijn er maar alleen op uit getrokken op zoek naar het avontuur. We zijn begonnen met het plaatsje Hokitika te bekijken. Hokitika ligt op zo'n 15 km afstand van Greymouth en is het wereldcentrum van Jade. Voor Nieuw Zeeland dan tenminste :-)

In de bergen van het Zuid Eiland wordt namelijk veel jade gevonden, en dat slijpen de Maori's dan in allerlei mooie vormen. Vroeger maakten ze er niet alleen sierraden van, maar ook wapens zoals een soort afgeplat knuppeltje van jade waarmee je iemand z'n hersens kon inslaan. Als je het mij vraagt zijn er toch wel goedkopere manieren te verzinnen om iemand om zeep te helpen :-) Tegenwoordig gaat het natuurlijk vooral om het grote geld en worden er allerhande attributen van jade aan de toeristen gesleten. Het sieraad op de foto links is een zgn. "twist", die de verbintenis tussen 2 mensen uitbeeldt.

In Hokitika zijn dus allerhande jade-winkeltjes, en wij hebben de jade factory bezocht. Niet alleen voor de mooie uitstalling van alle jade-brouwsels, of om de slijperij waar je van dichtbij kunt zien hoe de jade bewerkt wordt. Dat is allemaal erg interessant hoor, maar de hoofdreden om naar deze winkel te gaan was natuurlijk omdat er een eethuisje bijzat. Wat heb je aan een mooi gezicht als je daarbij niet de inwendige mens een beetje aan kunt dikken.

Zo gezegd zo gedaan, en in het eethuisje heb ik mijn schoonvader getrakteerd op het in NZ meest gegeten junkfood: de hartige "pie". Dit is een rondje van bladerdeeg waar een soortement van ragout in wordt gegoten en dan in de oven gebakken. Afhankelijk van de ragout en hoe lang de pie al op de warmhoudplaat staat voor je 'm koopt, is het resultaat zeer matig tot redelijk aardig, maar meestal toch niet echt om over naar huis te schrijven. En dat is natuurlijk het leukste, je schoonouders kennis laten maken met de rariteiten die hier zo lekker worden gevonden zoals bijvoorbeeld voorgekookte worstjes die smaken als half vloeibare frikandellen, of chips met kipsmaak. En nu dus de pie.

Wij een steak&mushroom pie besteld. Was het toch de lekkerste pie die ik ooit gehad heb! In tegenstelling tot de standaard pie was deze heerlijk sappig, met echte stukken vlees en grote stukken champignon. We hebben heerlijk zitten smikkelen en mijn schoonvader kon helemaal begrijpen dat dit hier heel vaak gegeten werd. "Ja, maar zo lekker smaken ze normaal niet hoor". Hij knikte met een begrijpend maar ongelovig lachje en dat was dan dat. Nou ja, in ieder geval een lekkere hap eraan overgehouden :-)

Nadat de pie op was wilden we ook nog wel even stoer de ruige natuur in - het was tenslotte wel een mannendag - dus zijn we doorgereden naar Lake Kaniere, een mooi meertje waar je ook nog kunt wandelen in het dichte regenwoud.


En ondanks dat het een schitterende dag was kon je in dat woud heel goed het vocht om je heen voelen. Dit is een stuk bos waar de begroeiing zo dicht is dat de zon er bijna niet doorheen komt, en waar het vocht ook nu van de bomen afdrupt. Veel bomen zijn volledig met mos begroeid en ook de paddestoelen welen er tierig.


Maar het is wel lekker fris zo in de schaduw, en zo heel af en toe kunnen we door het dichte gebladerte een glimp van het meer opvangen. Vanaf de berghelling komen kleine stroompjes naar beneden waar we zo af en toe overheen moeten klimmen.


Weer terug bij de auto zijn we nog wezen kijken bij een paradijselijk watervalletje en hebben we in het gezelschap van horden sandflies aan de oever van het meer gestaan. Wij genoten van het meer, zij genoten van ons. Maar het uitzicht was er niet minder mooi om :-)


Toen we weer terug op de camping kwamen hoorden we dat Tobin & Mama & Oma samen naar het vliegveldje van Greymouth waren geweest, waar ze allemaal helikopters hadden zien opstijgen. Dat was natuurlijk errug spannend. En Tobin weet nu wat hij worden wil: piloot!

Labels: , ,

zondag, mei 16, 2010

Weekendje naar Hanmer en Kaikoura

Als je ouders/schoonouders je in NZ op komen zoeken, wil je natuurlijk ook wel een beetje van al het moois laten zien dat NZ te bieden heeft. We hadden dus gepland om een weekje naar Wanaka te gaan, dat vinden we zelf een van de mooiste plekjes van NZ. Alleen het weer wil nog niet zo erg meezitten. De eerste paar dagen dat ze hier waren was het schitterend weer, maar het komend weekend wordt het een beetje kwakkelen.

We hebben daarom besloten om eerst maar eens een weekendje naar Hanmer Springs te gaan, een plaatsje met natuurlijke thermische baden dat ook nog eens heel mooi in de bergen ligt. Bij mooi weer kun je bergjes kijken, bij slecht weer ga je gewoon lekker in het zwembad liggen. Wat wil je nog meer. Een Nederlandse collega van me runt daar toevallig ook nog een luxe jeugdherberg, dus de accommodatie was ook snel gevonden.

Zaterdag op de heenweg was het weer nog heel aardig, maar zondag was het zwaar bewolkt en regenachtig. Dus zaterdag hebben we gezwommen, en zondag zijn we eropuit getrokken richting het kustplaatsje Kaikoura. Snap u het, snap ik het, maar zo ging het :-) Het was ondanks het regenachtige weer toch nog best mooi met wolkenflarden tegen de bergen, en in Kaikoura zelf hebben we genoten van de zeehonden en de mooie kustlijn.

We hebben daar ook nog in een visrestaurantje gegeten. En toen maakten Emma's ouders kennis met de NZ'se horeca. Erg lekker, maar ook ER-RUG relaxt. We hebben ongeveer een uur moeten wachten op ons simpele eten (gebakken vis met frietjes en een vispizza), terwijl we op een ander stel na de enigen in het restaurant waren. En dat terwijl Tobin barstte van de honger. Daar ben ik dus buiten maar achteraan gaan rennen terwijl ik af en toe door het raam naar Emma keek of ze al iets zag komen. Maar het bleef steeds nee, dus ik heb vandaag mijn fitness wel gehad. Tja, als je in NZ in een bistrootje een bordje friet bestelt word je niet na een half uur weer buitengeschopt, je bent wel een paar uur onder de pannen. En dat is ook wat waard, toch? :-)


Na het eten zijn we weer naar huis gereden om een dagje thuis te zijn en vervolgens de hort op te gaan. Hopelijk naar Wanaka als het meezit, hoewel de weersvoorspellingen nog steeds weinig goeds beloven. We zullen het zien.

Labels: ,

zondag, april 18, 2010

Christchurch vanaf de Port Hills

Vandaag zijn we tijdens alweer ons 4e open home naar een ontmoeting van de Nederlanders in Christchurch geweest. De meet was bij het Taylors Mistake-strand (hier dus) en op de terugweg zag ik vanuit mijn ooghoeken een wel erg mooi plaatje. Even op de rem getrapt, uit de auto gesprongen en een fotootje gemaakt.


En het open home is helaas weer niks geworden :-)

Labels:

vrijdag, april 09, 2010

Herfst!

In NL gaat het nu volop naar de zomer toe, maar hier zijn de dagen al weer flink aan het korten.


 
  En dat levert een hoop lol op!

Labels: ,

zondag, maart 07, 2010

Chinees lampionnenfestival

Vandaag was het Chinees Nieuwjaar, en begon het Chinese jaar van de tijger (en wat doet de tijger, Tobin? GRRRRRRR!!!!).


Om dat te vieren werd dit weekend het Chinese lampionnenfestival gehouden. Het zesde alweer in Christchurch, het begint een echte traditie te worden. Drie jaar geleden waren we er samen ook al eens naartoe geweest. Deze keer ben ik alleen gegaan, want ja, Tobin moest natuurlijk wel een beetje op tijd naar bed.

Net zoals de vorige keer waren er allemaal leuke taferelen opgebouwd met lampion-poppen. Ook stonden er weer overal kraampjes met Chinese etenswaren en kunst.


 
De punters van Christchurch zagen de kans schoon om nog een extra zakcentje te verdienen en boden voor 5 Euro een verlicht boottochtje aan. Dat zag er erg gezellig uit. Kortom, het was allemaal erg leuk en zeer de moeite waard.



Na anderhalf uur kijken en foto's maken ben ik weer teruggegaan naar de parkeergarage, waar ik maar liefst 50 Eurocent moest betalen. Het eerste uur is daar nl. gratis, en daarna kost het één Euro per uur. En deze parkeergarage is dus midden in het centrum van de stad... Moet je in Nederland mee aankomen, zulke prijzen :-)

Labels:

maandag, januari 18, 2010

Plens

Een groot deel van de Nieuw Zeelandse elektriciteitsvoorziening bestaat uit waterkrachtcentrales. NZ heeft namelijk heel veel rivieren, en een waterkrachtcentrale is natuurlijk een heel mooie bron van milieuvriendelijke stroom, zo lang je het onder water zetten van grote stukken natuur tenminste niet meerekent.

Het idee van een waterkrachtcentrale is simpel: je maakt een stuwmeer met een dam, en dan laat je het water door pijpen naar beneden stromen, en dat water drijft dan een aantal turbines (hele grote dynamo's, zeg maar) aan. Op de foto hier beneden van de Benmore Dam zie je de pijpen aan de linkerkant, en de dam in het midden.


Nu is het zo dat het grootste gedeelte van de tijd de turbines ongeveer net zo veel water gebruiken als dat de rivier aanvoert, want daar is het hele zaakje op gebouwd. Alleen, de aanvoer van de rivier wil nog wel eens wisselen. Soms valt er erg weinig regen en dan wordt de waterstand in het meer erg laag. In een lange tijd van droogte wordt NZ daarom soms massaal aan het energiebesparen gezet, want anders kan de stroom wel eens gaan uitvallen. 

Aan de andere kant, soms komt het wel eens continu met bakken uit de hemel (vooral de Nederlandse lezers zullen dit herkennen, maar in NZ gebeurt dat dus ook af en toe), en dan stijgt het peil in het meer. Heel af en toe stijgt het peil in het meer dan zo hard, dat ze even een kraan open moeten zetten want anders gaat de dam overstromen. Die kraan noemen ze een "noodoverlaat", of "spillway" in het Engels.


Een spillway is een kunstmatige waterweg die het overtollige water moet afvoeren. Aan de bovenkant zitten een paar enorme verplaatsbare stalen deuren, die ze meer of minder open kunnen zetten. Als de deuren open staan stroomt het water vervolgens met een noodgang naar beneden de rivier in. En dat kan behoorlijk spectaculair zijn. 

Spectaculair genoeg om naar te gaan kijken als het gebeurt (meestal gebeurt het maar eens in de paar jaar), en dit weekend was het dan zo ver. Het heeft de afgelopen weken erg veel geregend in de bergen, en op het nieuws hadden ze gezegd dat de dammen nu aan het overlaten waren. Dus ben ik er met mijn vader maar eens heen gereden om even een kijkje te nemen. En we werden niet teleurgesteld. 

We zijn begonnen bij de Benmore Dam (die je op de bovenste foto kunt zien), een van de grootste dammen van het zuidelijk halfrond. De dam is 110 meter hoog en bijna 900 meter breed, en heeft als gevolg dus ook een behoorlijk grote spillway. Om te voorkomen dat het aanstormende water een gat in het meer zou graven, hebben ze aan het einde van de spillway een opstaand randje gemaakt zodat het water als een douche over de rivier wordt uitgestort. En dat ziet er zoals je kunt zien erg leuk uit.


Als je kijkt naar de bomen die naast de spillway staan kun je een beetje zien hoe groot die douche eigenlijk is. Je kon aan de overkant van het meer helemaal de waterdruppeltjes in je gezicht voelen, erg indrukwekkend, en erg mooi.


De Benmore Dam is de eerste van drie dammen in de Waitaki rivier, en als ze hier aan het overlaten zijn, dan zijn ze dat bij de andere dammen waarschijnlijk ook. En inderdaad, de tweede dam, de Aviemore Dam, was ook aan het overlaten.


Deze overlaat zag er heel anders uit dan bij Benmore. Veel steiler, en geen opstaand randje. Maar daarom niet minder spectaculair. Je kon er vlak bij komen en dan merk je pas hoe groot die constructie is (op de foto kun je rechtsonder mijn vader zien staan) en hoe veel kracht er achter het water zit. 


Je voelde echt de aarde trillen en het was natuurlijk ook een hels kabaal. Bedenk maar eens hoe het is om 1000 wc's tegelijk door te spoelen...


Na Aviemore zijn we nog doorgereden naar de derde dam in het rijtje, de Waitaki dam. Deze dam was een stuk lager dan de andere, maar dat is ook niet zo verwonderlijk want deze dam is nog gebouwd met noest  handwerk: pikhouweel en shovel, en verder geen zware machinerie.

De Waitaki dam heeft een andere spillway dan de andere twee dammen: deze heeft geen deuren die worden opengezet, maar gewoon een betonnen rand die vanzelf overstroomt als het niveau in het meer te hoog wordt. En ook deze rand was aan het overstromen, dus hadden we het rijtje mooi compleet. 

Al met al de moeite meer dan waard!

Labels:

zondag, december 13, 2009

Nog maar weer een zonsondergang

Op ongeveer 10 minuten rijden bij ons vandaan ligt een mooi strand met rotsen, Sumner Beach. We gaan daar met zijn drieën regelmatig heen om te wandelen, of een ijsje te eten, of de meeuwen aan de diarree te voeren met bergen friet.

Deze avond zag het ernaar uit dat er wel een aardige zonsondergang in zat. Tobin lag al in bed, dus ben ik er maar even alleen naartoe gereden. En zoals je kunt zien: niet voor niets :-)

Labels:

zaterdag, november 14, 2009

Zomaar een zonsondergang...

...bij ons achter het huis

Labels:

dinsdag, oktober 27, 2009

Kommer en kwel!

Nou, de kommer en kwel is dus een dag later gekomen want gisteren was het de hele dag waardeloos weer. We hebben een uitje gemaakt naar de supermarkt en terug, maar dat was het wel zo'n beetje. Maar goed, zo erg was dat niet want we konden wel weer een rustig aan dagje gebruiken. Tobin met jas aan in de regen buitengezet (doeiiiii) en wij lekker lezen. Vanochtend, onze laatste dag, was het gestopt met regenen, maar de plassen lagen natuurlijk nog overal. En wat doe je met plassen? Erin stampen natuurlijk! Met je laatste droge broek! En vallen! En helemaal nat worden! Jippiiieeee!!!

Na het helemaal uitkleden en weer aankleden van Tobin zijn we vertrokken naar huis. Het bewolkte weer gaf nog een mooie mogelijkheid om bij het kleine kerkje van Tekapo wat foto's met een donkere lucht te maken. Dat kerkje is namelijk een van de meest gefotografeerde objecten ter wereld, maar misschien is onderstaande foto nu een op de 500 ipv. een van de 10.000 :-)



Na het foto's maken was het nog even langsgaan bij Opa en Oma Ashburton, en toen was het afgelopen! De vakantie zat er op. We hebben genoten!

Labels:

zondag, oktober 25, 2009

Naar Lake Tekapo

Gisteren hebben we het een beetje rustig aan gedaan. We hebben in Wanaka zelf een wandeling gemaakt langs de outlet route, de plek waar ze het meer leeggieten in de Clutha river (of andersom, de rivier in het meer, daar wil ik even vanaf zijn). Het was nog steeds schitterend weer en erg warm, dus zijn we na het wandelen een ijsje gaan eten. En natuurlijk in de speeltuin met de dinosaurus gaan spelen. Het leuke van een klein kind hebben is dat je zelf ook weer allemaal van dat soort dingen kunt gaan doen zonder dat de mannen in de witte pakken je op komen halen :-)

Volgens de weersverwachting zou het vandaag gedurende de dag kommer en kwel worden, maar dat gaf niet want vandaag hadden we toch weer een reisdag. In een dorpje ergens halverwege hebben we gestopt om natuurlijk weer te spelen in een speeltuin en daarna hebben we een ijsje gehaald bij het lokale restaurant dat blijkbaar een contract heeft met de toeristenindustrie hier want de bussen rijden af en aan :-) Door Tobin raakten we aan de praat met een oud vrouwtje dat een busreis aan het maken was. Bleek het een Duitse te zijn die met een Amerikaan getrouwd was en dus al jaren in Amerika woonde. Komen we dus, als Nederlanders die in NZ wonen, een Duitse tegen die in Amerika woont, en dat in NZ. Waren in onze ontmoeting meteen 3 continenten vertegenwoordigd.

Tegen een uur of 5 kwamen we in Lake Tekapo aan, en het weer was helemaal geen kommer en kwel! We hebben zelfs gewoon vanaf de veranda van ons campinghuisje van een hele mooie zonsondergang kunnen genieten.Dat was wel weer even een ouderwets gezellige zwoele voorzomeravond. Kommer en wel? Ik dacht het niet!

Labels:

vrijdag, oktober 23, 2009

Mount Aspiring

Vandaag zijn we op advies van een vriend een stuk gaan rijden aan de linkerkant van Lake Wanaka richting Mount Aspiring. Ik denk dat ik een nieuw favoriet stukje van Nieuw Zeeland gevonden heb. Wat geweldig mooi weer allemaal.


Op een gegeven moment werd de verharde weg een gravel weg maar dat deert Erwin niet meer sinds onze Port Jackson ervaring in 2003. We zijn nog een heel stuk verder gereden maar we moesten op een gegeven moment omdraaien want we moesten door een ford (een riviertje dat de weg oversteekt) wat een beetje te diep was naar ons idee. En je kunt het wel proberen maar als het niet lukt om er doorheen te rijden duurt het heeeeeeeeeeeeeeeel lang voordat er hulp komt. Erwin vond het wel jammer om om te draaien. Hij was zo benieuwd wat er om het hoekje lag.......... :-)


PS: Gisteren (de dag dat we aankwamen in Wanaka) was duidelijk een van mijn off days. Ik kreeg het voor elkaar om op Erwin's bril te gaan staan, poot zo krom dat het door een opticien recht gezet moest worden. Toen ging ik op mijn zonnebril staan, poot eraf. En toen ik een was op de camping aan het doen was ging de wasmachine stuk... Volgens Erwin kon ik beter gewoon in bed gaan liggen: before you hurt yourself!

Labels:

donderdag, oktober 22, 2009

Naar Wanaka

Vandaag konden we eindelijk de gevreesde camping van Glenorchy verlaten en ons begeven naar Wanaka. Niet dat we ons plezier door de camping hebben laten bederven hoor, verre van dat. Maar ik denk niet dat we hier nog eens terugkomen :-)

Richting Wanaka kom je eerst weer langs Queenstown, en vlak na Queenstown ligt Arrowtown, een klein oud goudzoekersdorpje waar een eeuw geleden een ware goldrush heeft plaatsgevonden. Daar hebben we aan de oever van de Arrowtown river geluncht, Tobin heeft stenen in het water gegooid en ik een dammetje gebouwd. Geen goud gevonden helaas. Maar wel een pad dat naar Tobin vernoemd is!! daar moesten we toch wel even een foto van maken!

In Wanaka zijn we naar de camping gereden en hebben met volle teugen genoten van onze ruime kamer met aparte slaapkamer en douche!! Tobin vond het ook helemaal geweldig, hier kan hij tenminste weer lekker rondrennen, ook als het slecht weer is. Niet dat we daar momenteel last van hebben want sinds twee dagen is het weer heel aardig weer (zoals je aan de foto beneden van Lake Wanaka kunt zien) en ook de verwachting is prima. Is het allemaal toch nog goed gekomen :-)

Labels: